„Wyniki tych badań pozwoliły na zidentyfikowanie czynnika transformującego w sekwencji nukleotydów DNA, którym okazał się — co wykazały niezależnie różne ośrodki naukowe — pojedynczy gen. Nazwano go genem rakowym, rakotwórczym, w skrócie onkogenem. Okazało się, że gen ten łatwo hybrydyzuje z odpowiednim genem prawidłowego genomu, z którym ma jednakowe wymiary i identyczne działanie, z tym jednym wyjątkiem, że klony pochodzące z onkogenu — w przeciwieństwie do genu normalnego, który „wyróżniono" nazwą protoonkogen — powodowały w eksperymencie transformację nowotworową.
Zaraz zrodziło się pytanie, dlaczego organizm nosi w sobie geny, które po małej zmianie mogą zapoczątkować proces samozniszczenia A może, skoro w stosunkowo krótkim czasie opisano w organizmach żywych kilkanaście takich onkogenów, spełniają one zupełnie inną rolę Znaleziono także onkogeny, będące częścią składową retrowirusów zbudowanych z RNA, ale te onkogeny wirusowe okazały się być pochodzenia komórkowego. Są one po prostu pobierane z jednych komórek i przenoszone (transdukcja) przez retrowirusy w czasie infekcji innych komórek zwierzęcych. Onkogeny ludzkie powstające w drodze mutacji okazały się identyczne z niektórymi onkogenami przenoszonymi przez retrowi“(6)